
Një analizë e botuar në median serbe Danas ngre pyetjen pse Aleksandar Vuçiq vendosi të pranojë humbjen e pushtetit dhe ta dorëzojë atë në mënyrë të qetë, pas protestave masive që ndodhën pas 25 tetorit. Sipas autorit, përgjigja është e thjeshtë, që të kthehet në pushtet sa më shpejt të jetë e mundur.
Teksti krahason situatën aktuale me ndryshimet e 5 tetorit 2000, kur u rrëzua regjimi i Sllobodan Millosheviqit. Sipas autorit, të dy ngjarjet lidhen jo vetëm nga muaji kur ndodhën, por edhe nga fakti se të dyja përfaqësojnë rrëzimin e një sistemi totalitar dhe fitimin e lirisë.
Duke iu referuar historianit Sllobodan Jovanoviq, autori përshkruan totalitarizmin modern si praktikë politike ku partia përfaqëson vetë shtetin, dhe anëtarëve të saj u lejohet gjithçka për ta mbajtur pushtetin. Sipas analizës, kjo logjikë krijon një kastë dekadente në majë të piramidës politike, ndërkohë që në bazë "sherifët lokalë" imitojnë eprorët e tyre, duke blerë diploma, duke punësuar të dashura, duke manipuluar tenderë.
Tre faza të kthimit
Autori identifikon tre faza që, sipas tij, një force totalitare i përdor pasi bie nga pushteti. Faza e parë është të paraqitet si viktimë, duke pakësuar meritat e kundërshtarëve dhe duke përdorur teori konspirative për ndërhyrje të huaja. Faza e dytë synon të mbjellë përçarje mes fituesve, duke i ndarë sipas vijave ideologjike apo interesave. Faza e tretë, sipas tekstit, vjen vetvetiu, si pasojë e zhgënjimit masiv ndaj ndryshimeve të premtuara.
Si shembull historik, autori sjell operacionin gjerman "Werwolf" të fundit të Luftës së Dytë Botërore, kur struktura të regjimit nazist organizuan sabotazhe në territoret e pushtuara nga aleatët edhe pas kapitulimit zyrtar. Sipas krahasimit, një strategji e ngjashme, por "shumë më dinake", po zbatohet tani brenda sistemit financiar, strukturave të sigurisë dhe organizatave politiko mediatike në Serbi.
Në tekst citohet edhe fraza që, sipas autorit, përsëritet nga mbështetësit e partisë së humbur në pushtet, "nuk ka asnjë lajm pozitiv nga Serbia pas 25 tetorit", ndërkohë që njëkohësisht bëhet thirrje për bashkim dhe luftë.
Autori paralajmëron se reagimet e ngadalshme ndaj kësaj strategjie mund të kenë pasoja afatgjata, duke kujtuar raste të mëparshme nga historia politike serbe kur situata që dukeshin si farsë përfunduan duke zgjatur me vite. Sipas tij, përgjigja e vetme efektive do të ishte veprim i shpejtë i institucioneve të reformuara dhe dokumentim publik i shkeljeve të pretenduara të ish pushtetarëve.
Linku i shkurtër: balkanvijesti.com/v/t9xqFkPS




